Sonsuz Panayir

En nihayet, insanlari tamamen seytanin nüfuz mintikasina sokabilecek kudret sunlardir Kuru gürültü, ahenksiz fakat dinmeyen bir samata, sonsuz bir söz ve seda anarsisi Samata samata... Manali manasiz, lüzumlu lüzumsuz, ebedi bir gümbürtü ve ciglik Bunlari insanlara dinamizm, kudret, hareket diye yutturmak lazim... Ve yutturabilirsiniz, yeter ki insanlarda düsünmeye, ic hayati yasamaya mecal birakmayacak, aman, aralik vermeyecek gümbürtü ve gürültü, günlük bir ihtiyac haline gelsin.Halide Edib, Ikinci Dünya Savasi yillarinda Anadolu sermayesinin egemen oldugu Istanbul sosyetesini ve eglence dünyalarini anlatirken romanina Sonsuz Panayir adini verir. Bu eglence yerleri, panayirlar, eglencenin isin icine girmesine ragmen hic bitmeyecek bir olumsuzluga isaret eder. Bu olumsuzlukta Anadolu daha dogrusu Anadolu sermayesi önemli bir yer kaplar. Halide Edibin cumhuriyetin ilk yillarinda yazdigi romanlarda Anadolu, egitilmesi, medenilestirilmesi gereken bir yerken Ikinci Dünya Savasinda kentli burjuvaya egemen olmus Anadolulunun burjuvalasmis hali yazari oldukca rahatsiz eder.